Sommige uitstappen blijven je langer bij dan je had verwacht.

Tijdens mijn verblijf in Calpe boekte ik een wijnproeverij bij Bodegas Enrique Mendoza in Llíber. Op amper 25 minuten rijden van Árbol, midden in de prachtige Jalónvallei.

Mijn ouders en mijn beste vriendin gingen mee. Voor mijn mama hielden we het nog even geheim. Ze dacht dat we een boottocht gingen maken voor haar verjaardag. Pas toen we daar aankwamen wist ze wat we gingen doen. 

Het was december. Maar zoals zo vaak aan de Costa Blanca voelde het eerder als een zachte lentedag. De zon scheen, de lucht was helder en de rit door de vallei was op zich al zo de moeite waard.

Toen we de parking opdraaiden, zag ik meteen de wijnranken. Daarachter verscheen de bodega, met een prachtige oude houten poort. Alsof de tijd er even had stilgestaan.

Wie mij een beetje kent, weet dat ik een zwak heb voor hout. Oude deuren, houten balken, gebouwen met een verhaal… 

Ik kon het niet laten om foto’s en video’s te maken. Niet alleen om de plek vast te leggen, maar ook om het gevoel mee naar huis te nemen.

Na een korte wandeling tussen de wijnranken kregen we een rondleiding door de bodega. We zagen hoe de wijn werd gemaakt, wandelden langs de houten vaten en leerden meer over het productieproces. Ik ben geen wijnkenner en zal waarschijnlijk niet alle druivenrassen onthouden.

Maar de sfeer? Die vergeet ik niet meer.

De geur van het hout. De koelte van de kelders. Het zachte licht dat tussen de vaten viel. Soms zijn het net die kleine dingen die een plek bijzonder maken.

Na de rondleiding volgde de wijnproeverij.

Verschillende witte en rode wijnen werden gecombineerd met heerlijke lokale kazen en charcuterie. Alles op een rustig tempo want we moesten nergens naartoe. Gewoon genieten van het gezelschap, de omgeving en de verhalen achter de wijnen.

Eén wijn bleef me bijzonder bij: Santa Rosa.

Niet alleen omdat ik hem heerlijk vond, maar ook om het verhaal erachter. Enrique Mendoza noemde deze wijn naar zijn moeder, Rosa Cortés Devesa, als eerbetoon aan haar. Misschien is dat wel wat deze bodega zo bijzonder maakt. Achter elke fles schuilt niet alleen vakmanschap, maar ook een verhaal. En ik hou van verhalen.

Natuurlijk ging er een fles mee naar huis. Naast die van Rosa, ook de beste witte en rosé wijn.

Ik heb hem nog altijd niet geopend.

Sommige flessen verdienen gewoon het juiste moment.

Ben je ooit in Calpe en heb je zin om eens iets anders te doen dan een dagje strand? Dan kan ik deze wijnproeverij alleen maar aanraden.

Niet omdat je een wijnliefhebber moet zijn.

Maar omdat het zo’n namiddag is waarbij je even vergeet hoe laat het is.

En misschien zijn dat uiteindelijk wel de mooiste momenten van een vakantie.