Er kwam een periode waarin alles tegelijk begon te bewegen.

Op het werk zat ik in een moeilijke situatie.

Relationeel zaten er dingen fout.
De sfeer was zwaar.
Het voelde niet meer juist.

Ik wou eruit.
Afsluiten.
Alles achter mij laten.

Dus ik vertrok naar het retreat in Spanje.
In eerste instantie om ruimte te geven.

Om los te laten.

Knopen door te hakken.

Afscheid te nemen.

Maar daar gebeurde iets anders.

Ik ontmoette iemand
die me diep raakte.

Het ging snel.
Heel snel.

Misschien wel te snel.

Ik voelde veel.
Misschien wel te veel.

Alsof alles tegelijk openbrak.
Alsof er geen rem op zat.

Wat begon als iets moois,
werd een intense stroom
waar ik middenin zat.

Met alles wat er al was.
Rugzakken.
Pijn.
Verhalen die nog niet verwerkt waren.

Het was geen zachte start.
Het was een storm.

En ergens in die storm
raakte ik mezelf kwijt.

Maar misschien was dat de bedoeling.

Om iets terug te vinden… in mezelf.